MENU

Erwin van den Brink
Tag Archive

action_moria

2271

Waarom Duitsland es schaft

Culture, News, People

maart 2, 2016

Schermafbeelding 2016-03-02 om 10.31.47

Kijken we als van schrik verstijfde konijntjes in de koplampen van de aanstormende toekomst of valt er nog iets positiefs te maken van die toestroom van honderdduizenden vluchtelingen? Behalve politici die er van alles over zeggen en proberen leiding te geven aan Europa, zoals Angela Merkel die voor de tweede maal sinds korte tijd haar opwachting maakte bij Anne Will (zie uitzending via Youtube hieronder), zijn er ook wetenschappers zoals Steven Vertovec, directeur van het Max Planckinstituut voor Onderzoek naar Multi-religieuze en Mult-ethnische Samenlevingen, die al veel langer onderzoek doen naar en nadenken over migratie.  Hij is niet somber maar probeert vooral nuchter na te denken. ‘ Op de lange duur is migratie altijd goed voor de economie van een samenleving leert de geschiedenis. Het is in Duitsland een remedie tegen vergrijzing.’ De sleutel voor beleidsmakers is volgens hem aansturen op deelname van nieuwkomers, daaruit volgt taalverwerving en omarming van culturele waarden en normen.

 

 

Hier komt Vertovec wat uitgebreider aan het woord, in het Duits

http://www.wissenschaft.de/kultur-gesellschaft/gesellschaft/-/journal_content/56/12054/10297910/

In het tweede filmpje op deze site, uit 2010,  doceert professor Steven Vertovec hoe de huidige migratie in elkaar zit.

http://www.ourcommonfuture.de/dokumentation/menschenrechte-und-globale-werte/videos/

Read article

aIMG_2251

3138

Duitsers over Engelse reclame: Keine blasse Ahnung, aber ganz toll Mensch!

Business, Lifestyle, News

februari 29, 2016

nice

 Engelse reclameslogans: onbegrepen, maar toch populair in Duitsland

Lindt chocolade wordt verkocht met de slogan “Nice to sweet you”, Bayer belooft “Science for a Better Life”: Engelstalige slogans zijn populair bij Duitse merken. Maar of ze aankomen bij de klant? Het Merkenbureau Endmark analyseerde samen met het marktonderzoeksbureau YouGov 20 pay offs. Dit zijn de resultaten van de “Claim Study 2016″:

 

Voor de meerderheid van de Duitsers zijn Engelse slogans een mysterie al wordt de boodschap positief ervaren. Bijna tweederde (64 procent) zegt het Engels zeggen niet correct te begrijpen. Nog minder (28 procent) pakt de boodschap op zoals de afzender die heeft bedoeld. Iedereen die gelooft dat jonge Duitsers (18-44 jaar) het Engels beter machtig zijn dan ouderen, vergist zich. De best begrepen (53 procent correct vertaald) boodschap was “Good Hair Day, elke dag” van uit de fabrikant van haarverzorgingsapparaten GHD.

Filmpje:

 

 

Und weiter auf Deutsch bitte:

http://www.wuv.de/marketing/englische_slogans_unverstanden_aber_beliebt

http://www.endmark.de/aktuelles/presse/claimstudie-2016/

Read article

low-Auguste_Renoir_-_Pont_Neuf,_Paris_-_Google_Art_Project

2619

Renoir’s 175 geboortedag, 25 februari

Culture

februari 26, 2016

Een belangrijke Impressionist

renoir-4

Pierre-Auguste Renoir was één van de beroemdste kunstenaars van de vroege twintigste eeuw. Als zoon van een kleermaker en een naaister, was Renoir van bescheiden afkomst. Hij was zesde kind, maar twee van zijn oudere broers en zussen stierven als baby’s. Het gezin verhuisde naar Parijs ergens tussen 1844 en 1846, woonde in de buurt van het Louvre. Hij bezocht een lokale katholieke school. Als tiener werd Renoir leerling bij een porseleinschilder. Hij leerde ontwerpen te kopiëren naar borden en ander servies.

Wonderfull-Renoir

Renoir, Wonderful

Het duurde niet lang totdat Renoir begon met andere vormen van decoratief schilderen om geld te verdienen. Hij nam ook gratis tekenlessen bij een door de stad gesponsorde kunstacademie, die werd geleid door beeldhouwer Louis-Denis Caillouette. Door te imiteren begon de negentienjarige Renoir met studeren en het kopiëren van een aantal van de grote werken in het Louvre. Vervolgens ging hij in 1862 naar de Ecole des Beaux-Arts. Renoir werd ook een leerling van Charles Gleyre. In de studio van Gleyre’s, raakt Renoir als snel bevriend met drie andere jonge kunstenaars: Frédéric Bazille, Claude Monet en Alfred Sisley. En via Monet ontmoette hij opkomende talenten zoals Camille Pissarro en Paul Cézanne.

Pierre-Auguste_Renoir_-_Two_Sisters_(On_the_Terrace)_-_Google_Art_Project

Renoir, Twee zusjes op een terras.

In 1864 slaagde erin Renoir toegelaten te worden tot de jaarlijkse Parijse Salon met het schilderij ‘La Esmeralda “, geïnspireerd op een personage uit Victor Hugo’s roman Notre-Dame de Paris. Het volgende jaar exposeerde hij wederom op de prestigieuze Salon, dit keer met een portret van William Sisley, de rijke vader van kunstenaar Alfred Sisley. Terwijl zijn Salonwerken hielpen zijn bekendheid in de kunstwereld te vergroten kostte het Renoir moeite in zijn levensonderhoud te voorzien. Hij zocht opdrachten voor portretten en was vaak afhankelijk van zijn vrienden, mentoren, en vaste gasten. De kunstenaar Jules Le Coeur en zijn familie waren lang pleitbezorgers van Renoir. Hij onderhield nauwe banden met Monet, Bazille en Sisley, verbleef soms bij hen of deelde hun studio’s. Hij leek geen vast adres hebben in het begin van zijn carrière.

Rond 1867 ontmoette Renoir Lise Tréhot, een naaister die zijn model werd. Ze stond model voor werken als “Diana” (1867) en “Lise” (1867). De twee raakten naar verluidt ook romantisch bij elkaar betrokken. Volgens sommige bronnen beviel ze van zijn eerste kind, een dochter genaamd Jeanne, in 1870. Renoir heeft zijn dochter nooit erkend. Hij moest in 1870 zijn carriere onderbreken toen hij werd opgeroepen voor het leger in de oorlog van Frankrijk tegen Duitsland. Hij diende bij een cavalerie-eenheid maar werd al snel ziek, dysenterie. Renoir kwam nooit in actie tijdens de oorlog, in tegenstelling tot zijn vriend Bazille die werd gedood die november van dat jaar.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Renoir, Pink Chestnut trees

Nadat de oorlog eindigde in 1871 vond Renoir uiteindelijk de weg terug naar Parijs. Hij en enkele van zijn vrienden, met inbegrip van Pissarro, Monet, Cézanne en Edgar Degas, besloten om hun werken op eigen initiatief in Parijs te laten zien in 1874 tijdens wat bekend staat als de eerste impressionistische tentoonstelling. De naam van de groep is ontstaan door de heersende kritiek die de werken afdeed als “indrukken” in plaats van voltooide schilderijen.

Monet-poppy-field-argenteuil

Monet, veld met klaprozen

Renoir gebruikte net als andere impressionisten een helder kleurenpalet voor zijn schilderijen, waardoor ze een warmer en zonniger gevoel geven. Hij gebruikte ook verschillende soorten penseelstreken. Hoewel de eerste impressionistische tentoonstelling geen succes was, vond Renoir er al snel andere beschermheren om zijn carrière vaart te geven. De rijke uitgever Georges Charpentier en zijn vrouw Marguérite kregen grote belangstelling voor de kunstenaar en nodigden hem uit voor allerlei bijeenkomsten in hun Parijse huis.

Dankzij de Charpentiers ontmoette Renoir beroemde schrijvers als Gustave Flaubert en Emile Zola. Hij ontving ook portretopdrachten van vrienden van het paar. Zijn schilderij “Mevrouw Charpentier en haar kinderen,” (1878) werd het pronkstuk van de officiële Salon het volgende jaar en bracht hem veel kritische bewondering. Met het geld van zijn opdrachten maakte Renoir verschillende inspirerende reizen in de vroege jaren 1880. Hij bezocht Algerije en Italië en bracht een tijd door in het zuiden van Frankrijk. In Napels werkte hij aan een portret van de beroemde componist Richard Wagner. Hij schilderde er ook drie van zijn meesterwerken, “Dance in the Country”, “Dans in de Stad” en “Dans in Bougival” rond deze tijd.

low-Auguste_Renoir_-_Pont_Neuf,_Paris_-_Google_Art_Project

Renoir, Pont Neuf, Parijs

Naarmate zijn roem groeide begon Renoir te settelen. Hij  trouwde met zijn oude vriendin Aline Charigot in 1890. Het echtpaar had al een zoon, Pierre, die was geboren in 1885. Aline diende als model voor veel van zijn werken, waaronder “Moeder verpleging haar kind” (1886). Zijn uitdijende gezin, met de komst van de zonen Jean in 1894 en Claude in 1901, was een bron van inspiratie voor een aantal schilderijen. Ook toen hij op leeftijd raakte bleef zijn handelsmerk de vederlichte penseelstreek om vooral landelijke en huiselijke taferelen te verbeelden.

Zijn werk viel hem zwaarder en zwaarder toen zich in het midden van de jaren 1890 reuma openbaarde, de ziekte die hem de rest van zijn leven zou plagen. In 1907 kocht Renoir een stuk grond in Cagnes-sur-Mer, waar hij een statig huis liet bouwen voor zijn gezin. Hij bleef werken, schilderen wanneer hij maar kon. Maar de reuma had zijn handen verormd. Renoir had ook een beroerte in 1912, waardoor hij in een rolstoel terechtkwam.

De wereldberoemde Renoir bleef schilderen tot zijn dood. Hij leefde lang genoeg om mee te maken dat een van zijn werken werd aangekocht door het Louvre, in 1919, een enorme eer voor elke artiest. Renoir stierf dat jaar in december in zijn huis in Cagnes-sur-Mer, Frankrijk. Hij ligt naast zijn vrouw, Aline (overleden in 1915), in haar geboorteplaats Essoyes begraven. Met zijn nalatenschap van meer dan tweehonderd kunstwerken, was Renoir inspiratie voor zo veel andere kunstenaars: Pierre Bonnard, Henri Matisse en Pablo Picasso zijn slechts een paar die van de artistieke stijl en methodes Renoir hebben geprofiteerd.

Bron: Waldina

Read article

b03bde86-ccfe-4c5a-80ec-843f66480732_98d1a752_image

2031

Het beste argument om de Britten in de EU te houden (filmpje, lange versie!)

News

februari 23, 2016

CXT_YxrWQAAdl0D

 

 

Britse topindustrielen publiceren een open brief in The Times waarin ze er voor pleiten dat het Verenigd Koninkrijk in de Europese Unie blijft. Zie Big business backs Cameron’s push to keep Britain in the EU – FT

Gaat niet werken, weten wij Nederlanders. Het is weer het bekende wrijven in die vlek die daardoor alleen maar groter wordt. EUROPA GAAT NIET OVER RATIO MAAR OVER EMOTIE, when do you finally get that!

Daarom hieronder (filmpje) het beste argument om de Briten un de EU te houden

 

Read article

essay-Erwin_FD-zat-13-feb-2016

2380

Vluchtelingen vertegenwoordigen het nieuwe vooruitgangsgeloof, het optimisme

Cities, News, Staff Picks

februari 17, 2016

Ik was getroffen door het interview met journalist Ben Judah in het televisieprogramma Buitenhof van 7 februari en ik beveel zijn boek This is London van harte aan. Het verschijnsel dat hij beschrijft –  gelukszoekers die de illegaliteit in Europa verkiezen boven het sektarische geweld op talloze plaatsen in het Midden-Oosten en Azie – heeft sterke overeenkomsten met de drijfveren achter de migratie in de eerste helft van de negentiende eeuw, eerst van het platteland naar de steden in Europa en vervolgens naar Amerika. Wat mensenmassa’s in beweging zet is niet hun ellende maar juist de informatie die hen via nieuwe technologie bereikt over een beter leven elders, hoe moeizaam ook. Aan het einde van het gesprek met de interviewer schetst Judah hoe straatarme Afghanen hun wereldbeeld vormen met de BBC Worldservice en dat zij de uitbuiting en illegaliteit in Londen verre te verkiezen vinden boven sterven door een salvo uit een Kalashnikov. Alles is relatief, onderwees techniekhistoricus prof. dr. ir. Harry Lintsen mij. Het proletariaat in de industriesteden in de negentiende eeuw had het daar gewoon beduidend minder slecht dan op het platteland waar lijfeigenschap, willekeur, honger, ziekte en uitbuiting nog veel wreder waren.

Migratiebewegingen, ook de huidige, zijn daarom  veeleer een teken van optimisme en vooruitgang dan van teneergeslagen crisis omdat mensen zich informeren, organiseren, in beweging en in opstand komen door de macht van hun getal. Ik schreef daarover een essay in Het Financieele Dagblad – zie bijgaand: klik hier voor de PDF van het artikel:krant-20160213-0-012-040

 

essay-Erwin_FD-zat-13-feb-2016

 

 

 

Read article