MENU

Lifestyle
Category

youth group vacation travel city

485

Beziel Europa met jouw Grote Verhaal (opiniestuk FD, 2 januari 2017)

Cities, Culture, Lifestyle, Travel

januari 2, 2017

Brexit doet veel mensen beseffen dat Europa nog lang geen gelopen race is

Van drie kernwaarden Franse Revolutie vooral vrijheid en gelijkheid juridisch vormgegevenmediacloversitecom

In Kinderen van de Arbat (1988) beschrijft Anatoli Rybakov hoe het communisme in de Sovjet Unie in de jaren dertig van de 20ste eeuw veranderde van een idealistische jeugdbeweging vol hoop en toekomstidealen in een gestold, orthodox en gesloten denksysteem en dus in een dictatuur. Gaandeweg verliezen ‘de kinderen’ — jongeren — in het boek hun illusies over een betere toekomst.

Joe Zammit Lucia trekt een parallel tussen de Sovjet Unie en de Europese Unie (FD 24 december 2016). Ook de EU ontstond als ideaal, om na de Tweede Wereldoorlog voor altijd de vrede te waarborgen. Het Europese enthousiasme werd toen gedeeld door brede lagen van de bevolking. ‘Europa’ is een uniek project, zonder enig historisch precedent. Soevereine landen besloten vrijwillig een deel van hun autonomie op te geven voor samenwerking. Het ontstaan van andere wereldmachten, ook de Verenigde Staten, ging gepaard met geweld. ‘Europa’ moest oorlog uitbannen.

Maar ook het Europese project is gaandeweg verstard tot een gesloten denksysteem waarin er maar een enkele weg vooruit is en dat is: Meer Europa. Het was ooit een breed gedragen beweging. Dat is het al lang niet meer. Dat is niet wat de stichters beoogden. Het verenigen van Europa zou een lang zoekproces zijn. Er was geen blauwdruk. De stichters, wisten dat ‘Europa’ verdiend moest worden bij de burgers.

De Europese besluitvorming bij unanimiteit leidde vaak tot cryptische compromissen zozeer dat tegen de tijd dat in de lidstaten het besef doordrong van de reikwijdte van die besluiten, de gevolgen er van al niet meer konden worden teruggedraaid. Dat ondermijnde het vertrouwen bij de burgers en als reactie daarop raakte de Brusselse bureaucratie steeds meer in zichzelf gekeerd.

Maar de vergelijking tussen de EU en de Sovjet Unie gaat op een aantal punten mank. De Sovjet Unie kwam tot stand door een staatsgreep van Lenin en was een ahistorisch en utopisch project. In de praktijk kwam Sovjetisering, de komst van de Nieuwe Mens, toch vooral neer op Russificatie — van bijvoorbeeld de Baltische staten. Het afschaffen van tradities kwam neer op vergeefse pogingen die uit te roeien, het meest notoir via de collectivisatie van de landbouw. Het Russische onkruid bleef opspringen uit de barsten in het Sovjetbeton dat na zeventig jaar verkruimelde.

De EU is nadrukkelijk gestart als een bescheiden project dat mogelijkheden aftast. Toen het onbestemde ideaal verstarde tot economische orthodoxie, staken de burgers daar per referendum een stokje voor. Een Europa dat slechts economische belangen dient, daar vatten burgers als het even tegen zit geen liefde voor op zoals voor hun vaderland. Dat is de fout van de eurocraten.

De brexit is hun falen, maar tegelijkertijd is deze crisis misschien juist Europa’s ‘finest hour’, een ‘blessing in disguise’. Het doet veel mensen beseffen dat Europa geen gelopen race is en dat het ook zomaar opeens klaar, over en uit kan zijn. Sindsdien heeft Europa weer aan populariteit gewonnen. De onverschilligheid van Londense hoogopgeleiden om niet ‘bremain’ te stemmen, omdat ze dachten dat het zo’n vaart niet loopt, is afgestraft. Onder het Europese beschavingsvernis gaan nog altijd oorlogsherinneringen schuil, die zomaar de kop opsteken zoals het anti-Duitse sentiment in Griekenland. Het kan allemaal kapot gaan.

Dat we ons kapot zijn geschrokken, dat is winst maar daarmee is Europa nog niet gered. De vorming van natiestaten vanaf het begin van de 19de eeuw behelsde vooral de vorming van een nationale identiteit, een gedeeld narratief.  Dat aanwakkeren van een gevoel van saamhorigheid was vooral in handen van schrijvers, schilders en historici: de scheppende beroepen, de verhalenvertellers. 

Van de drie kernwaarden van de Franse Revolutie heeft Europa vooral vrijheid en gelijkheid juridisch vormgegeven. Broederschap, dat gevoel van verbondenheid en gedeelde identiteit, daar is veel moeilijker de vinger op te leggen en dat is ook geen zaak van politiek en ambtenarij.

Europa, dat zich uitstrekt van de Atlantische Oceaan tot aan de Oeral en de Kaukasus, vanaf de Noordkaap tot aan de Middellandse Zee, wordt al meer dan 2000 jaar bijeengehouden door draden die de geschiedenis heeft geweven tussen landen en streken. Opvallend genoeg kunnen vooral Britse historici gepassioneerd schrijven over Europese geschiedenis.

Zulke verhalenvertellers kunnen helpen bij het vormgeven van dat onbestemde ideaal Europeaan te zijn. Maar verhalen vertellen in deze tijd van sociale media waarin iedereen kris kras door Europa reist, kan iedereen. Dus laten wij Kinderen van de Arbat worden.

NOOT: Erwin van den Brink is publicist.

Read article

aIMG_2251

927

Duitsers over Engelse reclame: Keine blasse Ahnung, aber ganz toll Mensch!

Business, Lifestyle, News

februari 29, 2016

nice

 Engelse reclameslogans: onbegrepen, maar toch populair in Duitsland

Lindt chocolade wordt verkocht met de slogan “Nice to sweet you”, Bayer belooft “Science for a Better Life”: Engelstalige slogans zijn populair bij Duitse merken. Maar of ze aankomen bij de klant? Het Merkenbureau Endmark analyseerde samen met het marktonderzoeksbureau YouGov 20 pay offs. Dit zijn de resultaten van de “Claim Study 2016″:

 

Voor de meerderheid van de Duitsers zijn Engelse slogans een mysterie al wordt de boodschap positief ervaren. Bijna tweederde (64 procent) zegt het Engels zeggen niet correct te begrijpen. Nog minder (28 procent) pakt de boodschap op zoals de afzender die heeft bedoeld. Iedereen die gelooft dat jonge Duitsers (18-44 jaar) het Engels beter machtig zijn dan ouderen, vergist zich. De best begrepen (53 procent correct vertaald) boodschap was “Good Hair Day, elke dag” van uit de fabrikant van haarverzorgingsapparaten GHD.

Filmpje:

 

 

Und weiter auf Deutsch bitte:

http://www.wuv.de/marketing/englische_slogans_unverstanden_aber_beliebt

http://www.endmark.de/aktuelles/presse/claimstudie-2016/

Read article

willy-ronis-4

868

Wonderbaarlijke Willy Ronis & The Red List

Design, Lifestyle

november 15, 2015

Willy Ronis, 'Le nu provencal gordes' 1949

Willy Ronis, ‘Le nu provencal gordes’ 1949

Wat ik zo intrigerend vind aan zwartwitfotografie uit de jaren 1940-1950 is dat het zo lang geleden lijkt en toch ook zo dichtbij is. Dat de beelden zo zorgvuldig zijn geschoten. Film zal ook voor professionele fotografen een kostbaar iets zijn geweest in die wederopbouwjaren vlak na de Tweede Wereldoorlog. Dat er door de afwezigheid van kleur meer oog is voor de lichtval die vaak kleur suggereert.

Een naam die ik als leek nog niet kende is die van Willy Ronis. Met dank aan de blog Waldina en aan de site Iconicphotos.

Via-via kwam ik op een site die ik echt een openbaring vind. Hij is een Frans initiatief, theredlist.fr. The Red List is een nonprofitinitiatief van Delphine de Canecaude. Wat het initiatief doet is beelden die toch al on line staan, classificeren en met uitleg betekenis geven.

Onder aan de home pagina lezen we:

‘De afgelopen twee jaar heeft het team van The Red List non-stop gewerkt om een site samen te stellen met spannende en adembenemend brede inhoud. Met 100.000 foto’s en 6.000 profielen over onderwerpen, variërend van de geschiedenis van de kunst tot nieuwe technologie op het internet. The Red List en Delphine de Canecaude, de initiatiefnemer, bedanken Nathalie Azoulai, de editor-in-chief; Anne-Laure Compant la Fontaine voor haar organisatietalent; Jessica Vaillat voor haar grondige kennis van de fotografie en haar uitzonderlijk scherp oog; Siham Gouy, die meer dan 500 filmfragmenten samenbracht; Anne-Gaëlle Plumejeau, voor het samenstellen van de glamoursecties; Roni Bitran, art director, die de hele site ontwierp en  Benjamin Mosnier, webmaster.’

In een woord: superbe!1426780164_Willy Ronis_Amoureau de la Bastille_Paris, France_1957_gelatin silver print willy-ronis-4

 

Read article

Schermafbeelding 2015-10-24 om 01.49.34

611

Poike Stomps: Crossing Europe (fotoproject)

Design, Lifestyle, Uncategorized

oktober 25, 2015

Schermafbeelding 2015-10-24 om 01.49.34Poike Stomps; ‘Crossing Europe is een project waarvoor ik reisde door 42 Europese landen en in elke de hoofdstad foto’s nam van mensen tijdens het oversteken van de drukke kruispunten. Het fotoboek verschijnt 7 november. Ik zal het presenteren op de Paris Photo Fair  (12 tot en met 15 november)

Wonend vlak bij het Muntplein in Amsterdam, begon ik met het bestuderen van de mensen die er het kruispunt oversteken.In mijn werk wilde ik mensen op de voorgrond plaatsen. Eerst nam ik foto’s in Amsterdam met een typisch Amsterdamse sfeer: mensen die een bijna onbezonnen, spontaan leven. Ik vroeg me af of ik dit experiment zou kunnen vertalen naar situaties in andere steden. Kort daarna bezocht ik in Madrid en Berlijn, Londen en Parijs. Ik probeerde de sfeer, interacties en attitudes die karakteristiek zijn voor die steden in beelden vast te leggen. Vaak was ik verbaasd.

En ik wilde verder, alle hoofdsteden van Europa ontdekken.

Via sociale media kromp Europa tot een beheersbare omvang. Met SMS-berichten en e-mails kwam ik in contact met mensen die konden helpen met het vinden van lokale fotografen en accommodatie. Crowdfunding hielp het geld in te zamelen voor het project.

Om Europa te begrijpen als geheel, echter, was een enorme uitdaging. Wat wist ik echt van de verschillende landen? Wat ik wist ik vanuit de geschiedenis, door lezen, van films en televisie, uit de pers? Wat wist ik over hun hoofdsteden? Sommige had bezocht, vele niet. Wij Europeanen beginnen meer en meer op elkaar te lijken qua kleding, door de onvermijdelijke smartphone; We hebben dezelfde winkelstraten,  infrastructuur. Onze stedelijke omgeving wordt in toenemende mate vergelijkbaar. En ook ons gedrag.

Voor mijn project was het belangrijk het gezichtsveld te beperken tot een bepaalde activiteit. Ik ging mensen observeren bij een zebrapad in een drukke straat.

Zo werd het: Crossing Europe.

Europa is meer dan de EU. De Balkan  is ook deel van het continent bijvoorbeeld. De Europese Unie is een idee, een doel is dat dit idee in praktijk wordt gebracht.

En heb ik weten vast te leggen wat typisch Dublin is? Of Athene? Reykjavik, Ankara? Immers, mijn observaties zijn momentopnames. Was het een normale werkdag of vakantietijd? Of de zon schijnt of het regent in de herfst, kon een groot verschil maken. Bovendien was ik slechts een bezoeker, op doorreis. Ik had de inwoners nodig die hun leven met mij wilden delen: eten, drinken, praten samen, om hun ziel aan mij te openbaren, hun enthousiasme, hun persoonlijke verhalen. Ze vertelden me over de geschiedenis, over hun hoop voor de toekomst.

Ik besefte dat Europa meer is dan alleen een stuk land. Wat zal de toekomst van Europa zijn? Koesteren we wat wat ons verenigt of richten we op wat ons scheidt? Is onze gemeenschappelijke Europese identiteit sterker dan financiële, culturele en politieke obstakels? En kunnen onze culturele verschillen de schijnbaar onstuitbare homogeniserende kracht van de globalisering weerstaan?

Europa als een idee realiseren vergt een grote inspanning. Het zal niet zomaar worden bereikt. Het vereist zorg en toewijding echte belangstelling en empathie. Alleen dan kunnen we leren de prachtige diversiteit van de Europese landen en hun manieren van leven echt te waarderen. Bij het doorkruisen van Europa ontdekte ik dat je door te kijken naar mensen die een straat oversteken er achter komt  we  wat ons Europeanen met elkaar verbindt en dat we evenzeer onze overeenkomsten hebben als onze verschillen.’

Poike Stomps

Als u geïnteresseerd bent, aarzel dan niet om contact met mij op te nemen.
info@poike.nl

U kunt het boek nu al hier bestellen: http://www.poike.nl/buy-crossing-europe

Read article

Schermafbeelding 2015-10-01 om 00.42.20

547

Vluchteling in Duitsland (docu)

Lifestyle, Video

oktober 12, 2015

 

 

Schermafbeelding 2015-10-01 om 00.41.15

 

In Duitsland groeit het geld niet aan de bomen. Wie iets wil bereiken moet hard werken en zich aanpassen. Dat is de boodschap van de vluchtelingen aan vluchtelingen in een indrukwekkende film.

In Duitsland komt het geld niet aan de bomen groeit. Wie wil iets dat moet hard werken en aan te passen zijn. Dat is de boodschap van de vluchtelingen aan vluchtelingen in een indrukwekkende film.

De vluchtelingen in Duitsland hebben één ding gemeen: ze zijn gevlucht uit hun vaderland. U moet nemen in den vreemde voet aan de grond krijgen. En dat is allesbehalve gemakkelijk. Wie kan daarover beter vertellen informatie dan asielzoekers die al enige tijd in Duitsland wonen?

Dat is het idee waar het filmproject om draait dat door jonge asielzoekers is uitgevoerd met de steun van filmmakers: Vluchtelingen interviewen vluchtelingen over hun ervaringen in Duitsland.

Het project werd begeleid door de BruderhausDiakonie en is uitgevoerd, onder meer met de steun van het Duitse ministerie van Onderwijs. De film is bedoeld voor scholen en instellingen bij de discussie over de hulp aan vluchtelingen – en zal binnenkort worden getoond in de landen van herkomst van de vluchtelingen, om misverstanden weg te nemen over Duitsland. Wat de vluchtelingen zelf te vertellen? De Duitse krant Die Welt presenteert zeven verhalen (klik hier). 

Read article

Schermafbeelding 2015-10-10 om 14.09.59

499

Escudero (82) overleden

Lifestyle, Video

oktober 11, 2015

Escudero overleed vrijdag 9 oktober op een leeftijd van 82 jaar.

Schermafbeelding 2015-10-10 om 14.09.59

 

In 1962 vestigde Leny Escudero zijn muzikale reputatie met het uitkomen van zijn eerste album dat altijd het meest karakteristieke werk bleef van deze in Spanje geboren componist. Het omvat de Ballade voor Sylvie of Voor een Geliefde, lichtvoetige songs die al een groot talent verraden.
Leny Escudero was een geengageerde zanger, die teruggreep op het lied van de republikeinse soldaten in de Spaanse Burgeroorlog; gebaseerd op het gedicht dat Aragon schreef voor de verzetsgroep Manouchian. Een van zijn bekendste composities is er een waarin hij de acht doden eert die op 8 februari 1962 vielen door politegeweld bij het metrostation Charonne (http://www.wikiwand.com/nl/Charonne_(metrostation) ). Leny Escudero gedenkt de slachtoffers van de politierepressie tijdens de demonstraties tegen de OAS in 1962: “Maria, Maria, Ik hou van jou / Jij bent mijn eerste kind / Maria, liefje vergeef me / Ik moet naar Charonne.’ De Organisation de l’Armée Secrète (‘Organisatie van het geheime leger’) was in het naoorlogse Europa de grootste en meest gewelddadige geheime rechts-extremistische terreurorganisatie, actief in Frankrijk en Algerije, gericht tegen de onafhankelijkheid van Algerije.
In 1973, kwam de zanger met het album Leven voor Ideeën, (Vivre pour des idées) de elpee waarop hij zich bezighoudt met de Spaanse Burgeroorlog en de erfenis daarvan: “Hij was in Teruel en Guadalajara / ook in Madrid / Wie had na Guadarrama / gewonnen, wie verloren?” De albumtitel vat het bestaan van Leny Escudero samen als optimist, altijd vechtend voor zijn ideeën.

Hieronder enkele videoclips met zijn liedjes. Geniet van deze onvergetelijke chansonnier!

 

 

 

Read article

image

491

Europa’s mentale tegenpool: China

Culture, Lifestyle

oktober 10, 2015

xi-jinping-pointing-the-way-www-scmp_-com_

(Foto: President Xi Jinping wijst China, zoals ook Mao werd uitgebeeld. Credit: SCMP – South China Morning Post)

Wie weet nog wat de Culturele Revolutie was? En De Grote Sprong Voorwaarts?

Het was het grootste politieke experiment uit de menselijke geschiedenis: de verbanning van zeventien miljoen Chinese stadsjongeren naar het armoedige platteland zo’n vijftig jaar geleden. De nieuwe socialistische mensen van toen zijn nu zestigers, zoals Wang Li en Wang Xuefen en Mu Wei. Ze jagen hun jeugdherinneringen na, en ook erkenning voor hun verleden.

Via De Volkskrant (aardige titel in dit verband!) stuitten wij op deze bijzonder mooie online productie. Over Mao (die overleed in 1976) zijn boekenkasten vol geschreven. Hij leeft in ideologische zin nog steeds voort. Nu China de weg naar een ‘vrije markteconomie’ lijkt ingeslagen – want niets is wat het lijkt in China – worstelt het land met zijn Maoistische verleden.

Het lukt China ondanks alle economische succes niet de maatschappelijke ingredienten te verwerven die in het Westen nu al eeuwen zorgen voor vooruitgang. De ingredienten van wat Karl Popper de Open Samenleving noemt: ideologische en politieke pluriformiteit, creativiteit die zich op de randen van wat de wet toestaat keert tegen de maatschappelijke concensus. Een bestuur met check & balances dat politiek en juridisch verantwoording aflegt, een rechtstaat, engagement tegen sociale onrecht, het vermogen van creatieve destructie waarbij periodieke crises ruimte scheppen voor innovatie.

Maar vooral ook de levenshouding van het humanisme, de leerstelling van de universele mensenrechten, de centrale plaats van het individu in het westen tegenover de ondergeschiktheid aan het collectief.

China is een duizelingwekkend land met een cultuur van duizenden jaren oud met filosofische en religieuze aspecten die diepe bewondering afdwingen. Maar het is geen Europa

klik hier om de China-special te lezen

En als je even snel bijgepraat wilt worden lees dan dit artikel uit Historisch Nieuwsblad

Read article

these-are-the-western-luxury-brands-most-exposed-to-chinas-economic-troubles

580

Luxe komt uit Europa

Lifestyle

oktober 2, 2015

 

these-are-the-western-luxury-brands-most-exposed-to-chinas-economic-troubles

 

Brands zijn de beste manier om te pronken met rijkdom, en er is een overvloed aan nieuwe miljonairs in de wereld die graag pronken.

“De merken die je koopt zijn eigenlijk belangrijker dan hoeveel geld je verdient,” schrijft HSBC directeur Erwan Rambourg in zijn recente boek, The Bling Dynasty: Waarom de heerschappij van de Chinese luxe Shoppers nog maar net is begonnen.

Rambourg construeerde een merkpiramide om te laten zien hoe grote merken variëren in de toegankelijkheid van de dagelijkse luxe, zoals Starbucks om ultra-high-end luxe zoals Graff diamanten. Dit is de luxeranking:

“De Bling Dynastie”

Merken of producten die luxe bezitten, van welke aard dan ook, kunnen profiteren van de toenemende welvaart in de wereld.

Toch zijn merken die ook toegankelijk worden minder aantrekkelijk voor superrijke kopers. Louis Vuitton, bijvoorbeeld, wordt beschouwd als een “merk voor secretaresses” door veel rijke Chinezen.

“Louis Vuitton is te gewoon geworden”, zei een miljardairs vrouw in 2011 tegen China Market Research Group’s managing director Shaun Rein. “Iedereen heeft het. Je ziet het in elk restaurant in Beijing. Ik geef de voorkeur van Chanel of Bottega Veneta nu. Ze zijn meer exclusief.”

Gucci lijdt eveneens aan een reputatieprobleem, terwijl de op maat gemaakte producten en minder bekende Europese labels als Bottega Veneta in aanzien stijgen.

Zeer vermogende consumenten zijn bijzonder hongerig naar obscure luxe merken.

“Ik koop spullen van het merk Maison Ullens, in Parijs – het is een Frans merk maar alles wordt gemaakt in Italië”, zegt Sara Jane Ho, de oprichter van de elite Chinese etiquetteschool Instituut Sarita. “Toen ik terug naar China was, vroegen al mijn leerlingen zich af waar mijn kleren vandaan kwamen. Vanzelfsprekend werd mijn school werd Maison Ullens verkooppunt, simpelweg omdat mijn studenten echt van hun spullen houden.”

Natuurlijk, op maat gemaakte items blijven het ultieme luxe goed.

“Of het nu gaat om een op maat gemaakte Louis Vuitton koffer voor fans van Schotse whisky en sigaren of om een uitzonderlijke steen bij Graff, de ultra-high-end klantencategorie vormt een onbegrensd segment van klanten bij wie de gekste dromen en de gekste prijzen kunnen worden gevraagd”, schrijft Rambourg schrijft

(Bron: Blog Mega Willet).

MAAR LEES VOOR DE ZEKERHEID OOK DIT EVEN!

(Lees hier de blog van Mega Willet)

Read article

Schermafbeelding 2015-09-26 om 13.49.01

538

Saint Laurent versus Lagerfeld (docu)

Lifestyle

oktober 1, 2015

Schermafbeelding 2015-09-26 om 13.49.01

 

Kijk hier de documentaire

Read article

maxresdefault

523

Hotel Transsylvania

Lifestyle, Video

september 24, 2015

 

maxresdefault

 

 

Geruime tijd geleden zagen we al de eerste teaser trailer voorbijkomen van de opvolger van de succesvolle animatiefilm Hotel Transylvania van Sony Pictures Animation. Hieronder zie je nu de volledige trailer van de film van regisseur Genndy Tartakovsky, die ook verantwoordelijk was voor het eerste deel.

In Hotel Transylvania 2 staan de deuren van Dracula’s monsterhotel open voor iedereen. Zijn dochter Mavis en haar menselijke vriendje Johnny hebben ondertussen een kindje, Dennis. Als zijn ouders weg zijn besluit Dracula zijn kleinzoon een monsteropleiding te geven. De wereld staat op zijn kop als Dracula’s eeuwenoude en authentieke vader Vlad op familiebezoek komt.

 

Read article