MENU

Culture
Category

youth group vacation travel city

558

Beziel Europa met jouw Grote Verhaal (opiniestuk FD, 2 januari 2017)

Cities, Culture, Lifestyle, Travel

januari 2, 2017

Brexit doet veel mensen beseffen dat Europa nog lang geen gelopen race is

Van drie kernwaarden Franse Revolutie vooral vrijheid en gelijkheid juridisch vormgegevenmediacloversitecom

In Kinderen van de Arbat (1988) beschrijft Anatoli Rybakov hoe het communisme in de Sovjet Unie in de jaren dertig van de 20ste eeuw veranderde van een idealistische jeugdbeweging vol hoop en toekomstidealen in een gestold, orthodox en gesloten denksysteem en dus in een dictatuur. Gaandeweg verliezen ‘de kinderen’ — jongeren — in het boek hun illusies over een betere toekomst.

Joe Zammit Lucia trekt een parallel tussen de Sovjet Unie en de Europese Unie (FD 24 december 2016). Ook de EU ontstond als ideaal, om na de Tweede Wereldoorlog voor altijd de vrede te waarborgen. Het Europese enthousiasme werd toen gedeeld door brede lagen van de bevolking. ‘Europa’ is een uniek project, zonder enig historisch precedent. Soevereine landen besloten vrijwillig een deel van hun autonomie op te geven voor samenwerking. Het ontstaan van andere wereldmachten, ook de Verenigde Staten, ging gepaard met geweld. ‘Europa’ moest oorlog uitbannen.

Maar ook het Europese project is gaandeweg verstard tot een gesloten denksysteem waarin er maar een enkele weg vooruit is en dat is: Meer Europa. Het was ooit een breed gedragen beweging. Dat is het al lang niet meer. Dat is niet wat de stichters beoogden. Het verenigen van Europa zou een lang zoekproces zijn. Er was geen blauwdruk. De stichters, wisten dat ‘Europa’ verdiend moest worden bij de burgers.

De Europese besluitvorming bij unanimiteit leidde vaak tot cryptische compromissen zozeer dat tegen de tijd dat in de lidstaten het besef doordrong van de reikwijdte van die besluiten, de gevolgen er van al niet meer konden worden teruggedraaid. Dat ondermijnde het vertrouwen bij de burgers en als reactie daarop raakte de Brusselse bureaucratie steeds meer in zichzelf gekeerd.

Maar de vergelijking tussen de EU en de Sovjet Unie gaat op een aantal punten mank. De Sovjet Unie kwam tot stand door een staatsgreep van Lenin en was een ahistorisch en utopisch project. In de praktijk kwam Sovjetisering, de komst van de Nieuwe Mens, toch vooral neer op Russificatie — van bijvoorbeeld de Baltische staten. Het afschaffen van tradities kwam neer op vergeefse pogingen die uit te roeien, het meest notoir via de collectivisatie van de landbouw. Het Russische onkruid bleef opspringen uit de barsten in het Sovjetbeton dat na zeventig jaar verkruimelde.

De EU is nadrukkelijk gestart als een bescheiden project dat mogelijkheden aftast. Toen het onbestemde ideaal verstarde tot economische orthodoxie, staken de burgers daar per referendum een stokje voor. Een Europa dat slechts economische belangen dient, daar vatten burgers als het even tegen zit geen liefde voor op zoals voor hun vaderland. Dat is de fout van de eurocraten.

De brexit is hun falen, maar tegelijkertijd is deze crisis misschien juist Europa’s ‘finest hour’, een ‘blessing in disguise’. Het doet veel mensen beseffen dat Europa geen gelopen race is en dat het ook zomaar opeens klaar, over en uit kan zijn. Sindsdien heeft Europa weer aan populariteit gewonnen. De onverschilligheid van Londense hoogopgeleiden om niet ‘bremain’ te stemmen, omdat ze dachten dat het zo’n vaart niet loopt, is afgestraft. Onder het Europese beschavingsvernis gaan nog altijd oorlogsherinneringen schuil, die zomaar de kop opsteken zoals het anti-Duitse sentiment in Griekenland. Het kan allemaal kapot gaan.

Dat we ons kapot zijn geschrokken, dat is winst maar daarmee is Europa nog niet gered. De vorming van natiestaten vanaf het begin van de 19de eeuw behelsde vooral de vorming van een nationale identiteit, een gedeeld narratief.  Dat aanwakkeren van een gevoel van saamhorigheid was vooral in handen van schrijvers, schilders en historici: de scheppende beroepen, de verhalenvertellers. 

Van de drie kernwaarden van de Franse Revolutie heeft Europa vooral vrijheid en gelijkheid juridisch vormgegeven. Broederschap, dat gevoel van verbondenheid en gedeelde identiteit, daar is veel moeilijker de vinger op te leggen en dat is ook geen zaak van politiek en ambtenarij.

Europa, dat zich uitstrekt van de Atlantische Oceaan tot aan de Oeral en de Kaukasus, vanaf de Noordkaap tot aan de Middellandse Zee, wordt al meer dan 2000 jaar bijeengehouden door draden die de geschiedenis heeft geweven tussen landen en streken. Opvallend genoeg kunnen vooral Britse historici gepassioneerd schrijven over Europese geschiedenis.

Zulke verhalenvertellers kunnen helpen bij het vormgeven van dat onbestemde ideaal Europeaan te zijn. Maar verhalen vertellen in deze tijd van sociale media waarin iedereen kris kras door Europa reist, kan iedereen. Dus laten wij Kinderen van de Arbat worden.

NOOT: Erwin van den Brink is publicist.

Read article

plenary algemeen

633

Knok eens voor Europa, Mark Rutte, en schuif het niet op de burgers af

Cities, Culture

december 5, 2016

Was dit niet die man die over Europa zei ‘dat we geen behoefte hebben aan ideologische vergezichten’? Natuurlijk moet een politicus OOK naar de burgers luisteren, maar wat hij eerst en bovenal moet doen is ZELF een idee hebben welke kant het op moet. Het politieke discours is een beetje verworden tot een soort Marktplaats voor opportunisten: goed kijken hoe de wind waait, hoe de hazen lopen en daar dan achteraan.
Wat iedereen zo wat vergeten is, is dat het idee van de Europese Unie is ontstaan uit twee oorlogen die op dit continent ontstonden, die de hele wereld in brand zetten en die tientallen miljoenen mensen het leven hebben gekost. Wat de EU een uniek project zonder enig historisch precedent maakt, is dat soevereine staten zich op vrijwillige basis hebben verenigd. En dat er een opt out is: zie de Brexit. Europeanen houden elkaar niet onder de militaire knoet zoals gebruikelijk was in de Sovjet Unie en zoals in China, dat Tibet annexeerde.
Wij zijn geen vazalstaten van ‘Brussel’. Het Europese project heeft wel veel te veel een eigen momentum gekregen, een eigen logica, een elitisme, waardoor het vervreemd is geraakt van ‘de burgers’. Er zijn grote sociale hiaten in ontstaan. Daar moet je dan volgens mij wat aan doen, in plaats van het kind met het badwater weg te gooien via referenda. Dat begint met een inspirerend verhaal: Europa is geen Brusselse fictie. Tachtig procent van het internationale toerisme heeft Europa als bestemming. Europa is het grootste culturele themapark ter wereld en staat als zodanig op het netvlies van elke Aziaat en Amerikaan. Nergens vind je zoveel historische steden op zo’n korte afstand van elkaar, verbonden door zulke frequente en comfortabele spoor- en vliegverbindingen.
De opmerking van Rutte herinnerde mij aan een rede die socioloog Gabriel van den Brink (geen familie van mij) in 2012 hield voor de Raad voor het Openbaar Bestuur (ROB) en waarin hij de vinger op de zere plek legt. Als politici, die een voorbeeld voor ons zijn, niet bereid zijn te knokken voor Europa, kijk dan ook niet vreemd op als de burgers afhaken in tijden van onzekerheid. Het verval van Europa is niet te wijten aan populisme van onderop, de rot begint aan de top, bij de politieke elite. Dus doe daar wat aan Mark, kom eens met een goed verhaal. Begin maar met de rede van Gabriel van den Brink. Hier staat-ie: http://tinyurl.com/hxrc2ve

 

Read article

Saliha Maria Fetteh, center, who delivered the sermon, and Sherin Khankan, right, the founder of the mosque, with Ozlem Cekic, a Danish politician who attend the Friday prayer.

791

Deense krant Politiken over eerste vrouwenmoskee

Culture, News, People

augustus 31, 2016

MOSQUE. The woman behind the project, Sherin Khankan. Foto: Anders Rye Skjoldjensen

MOSQUE. Initiatiefnemer van de eerste Deense vrouwenmoskeer, Sherin Khankan. Foto: Anders Rye Skjoldjensen/Politiken

Openingsfoto: Saliha Maria Fetteh (midden), die de preek verzorgde,  Sherin Khankan (rechts), de stichter van de moskeer met  Ozlem Cekic, een Deense politicus die het vrijdaggebed bijwoondede.

 

In de Deense krant Politiken aandacht voor dit initiatief dat vervolgens door media in de hele wereld werd opgepikt.

Een kleine moskee in de Deense hoofdstad Kopenhagen heeft een stille revolutie ontketend door vorige week haar eerste vrijdaggebed te laten leiden door een vrouw. Van oudsher wordt het vrijdagsgebed geleid door mannen en vrouwen worden aangemoedigd thuis te bidden. In sommige moskeeën zijn aparte ruimten voor vrouwen, maar die zijn vaak benauwd en alleen bereikbaar vanaf een zijkant of achteringang.

De Mariam moskee in Kopenhagen is een van de weinige in de wereld die wordt bestuurd door vrouwen en tracht de beperking van het vrijdaggebed tot mannen te veranderen.

De moskee is in februari informeel geopend voor ceremonies, maar er moesten meer imams worden geworven vóórdat ze afgelopen vrijdag officieel geopend kon worden. In het gebed ging Sherin Khankan, de oprichter van de moskee, voor met het zingen van de oproep tot gebed, of de adhan. Saliha Marie Fetteh verzorgde de preek, of khutbah, die ging over “vrouwen en Islam in de moderne wereld.” Ongeveer 70 vrouwen van verschillende religieuze achtergronden woonden de dienst in solidariteit bij. Ozlem Alkis Cekic, een Deens politicus en één van de deelnemers, roemde het initiatief op haar officiële Facebook pagina: “Imam Fetteh zei: Wanneer een vrouw een bus kan besturen en kan strijden tegen de islamitische staat, dan kan ze ook imam worden.”

Khankan (41) dochter van een Syrische vader en een Finse moeder kwam 15 jaar geleden met het idee voor de Mariammoskee om een nieuwe generatie van moslimvrouwen aan te trekken die zich niet thuis voelt in traditionele moskeeën. Maar het project werd uitgesteld vanwege anti-islamitische sentimenten in de westerse wereld na 11 september 2001, de datum van de aanslagen in de Verenigde Staten. Ze was het grootste deel van haar tijd kwijt aan het verdedigen van de islam. Maar na het overwinnen van allerlei obstakels is de moskee nu officieel geopend en heeft zich geschaard in wat Khankan “een nieuwe wereldgemeenschap.” noemt. ‘s Werelds oudste vrouwenmoskee bestaat al sinds 1820 in China en Zuid-Afrika heeft er één sinds 1995. Amina Wadud, een gerenommeerd moslimfeministe en student, in Oxford leidde gebeden in 2008, en de eerste vrouwenmoskee van Amerika ging vorig jaar open in Los Angeles. In de Mariammoskee zijn ook vijf huwelijken ingezegend, waaronder een met een interreligieuze ceremonie. Khankan vertelde de Washington Post dat er maandelijks en vrijdagsgebed in de moskee is tot het moment dat ze genoeg “imamahs” heeft om gebeden elke vrijdag te doen. Deze maand opent een islamitische academie om imamahs te trainen en ook anderen onderricht te geven over de religie. “Onze moskee is geïnspireerd door veel dingen en één van hen is de islamitische feministische beweging van de jaren zeventig. Wij zeggen niet dat andere moskeeën geen recht van bestaan hebben, maar het gaat ons om het stichten van een nieuwe gemeenschap. Wat wij doen is eigenlijk niet zo controversieel, het is gebaseerd op kennis, zelfs de vrouw van de Profeet, Aisha, leidde vrouwen in gebed.” De moskee heeft brede steun, Aldus Khankan. Maar ze is ook bekritiseerd door meer conservatieve leden van de moslimgemeenschap. Imam Waseem Hussein van Kopenhagen’s grootste moskee, stelt het project ter discussie: “Moeten we ook een moskee hebben alleen voor mannen? Dat zou ongetwijfeld op protest stuiten bij de Deense bevolking”, zei hij tegen de Deense krant Politiken. Naar aanleiding van kritiek, Khankan: “Wie patriarchale structuren ter discussie stelt zal op weerstand stuiten maar wij laten ons niet uit het veld slaan door deze zwartkijkers.”

Read article

sanzio_01

799

De European Humanist Youth Days: Van 29 tot en met 31 juli in Utrecht

Culture, People

juli 15, 2016

sanzio_01

“The School of Athens” (1509-1510) by Raphael Sanzio displays many essential ideals of the Renaissance: individualism, secularism and humanism.

Van 29 tot en met 31 juli vinden in Utrecht de European Humanist Youth Days plaats. Een evenement dat je niet wilt missen!

De eerste editie van de European Humanist Youth Days, die in 2013 in Brussel plaatsvond, bracht humanisten uit meer dan 15 Europese landen samen voor een weekend vol inspirerende sprekers, interessante activiteiten en natuurlijk een heleboel gezelligheid! Naar aanleiding van dit succesvolle evenement heeft een groep enthousiaste jonge humanisten uit Nederland besloten om dit jaar jongeren vanuit heel Europa in Utrecht samen te brengen. Wij willen jou graag uitnodigen om deel te nemen aan de European Humanist Youth Days 2016 die zullen plaatsvinden van 29 tot en met 31 juli in Utrecht.

Als lid van het Humanistisch Verbond laat je zien dat je je kunt vinden in de humanistische waarden. Deze waarden bepalen hoe je tegen dingen aankijkt. Maar hoe zetten deze waarden jou in beweging? Met het thema “Moved by Values” willen wij verdieping bieden op humanistische thema’s en voorbeelden geven over hoe je deze waarden om kunt zetten in acties.

Wij, als organisatoren van dit evenement, vinden dat jonge humanisten zich best wat vaker mogen verenigen en van zich mogen laten horen. Zeker in deze tijd lijkt ons de drang om over humanistische, ethische en filosofische onderwerpen te praten met leeftijdsgenoten aanwezig. De European Humanist Youth Days bieden de mogelijkheid om met jongeren uit verschillende landen in gesprek te gaan.

Naast het kennismaken met internationale humanisten zullen er op dit evenementlezingen, discussies en workshops worden gegeven door verschillende prominente personen over uiteenlopende onderwerpen. Informatie over de sprekers vind je hier. Daarnaast worden er verschillende culturele activiteiten aangeboden en sluiten we af met een knallend feest.

Enthousiast geworden? Registreer je nu voor dit evenement via www.ehyd2016.eu en dan zien wij jou eind juli in Utrecht!

Read article

WLANL_-_Techdiva_1.0_-_Zelfportret_(detail),_Vincent_van_Gogh_(1887-1888)_(1)

901

Vincent van Gogh – mooie documentaire

Culture

april 4, 2016

 

 

 

Scott Parker-Anderson (klikken op rode link) maakte me opmerkzaam op de 163 verjaardag van Vincent van Gogh, toch eigenlijk een Nederlandse Fransman, aangezien hij zijn beroemdste schilderijen in (zuid-) Frankrijk maakte. Op zich niet zo bijzonder, die verjaardag, maar Scott postte ook een mooie docu op zijn blog die ik u niet wil onthouden. Veel kijkplezier!

Read article

cruijff

986

Johan Cruijff overleden: Amsterdammer, Catalaan, Europeaan

Culture, People, Sport

maart 25, 2016

 

 

maxresdefault

 

Ja natuurlijk ook Ajacied, de beste voetballer ter wereld, initiatiefnemer, verbinder, een goed mens maar toch ook iemand die het grenzenloze Europa predikte in zijn gedrag, door volledig naturel Catalaan te worden.

 

 

 

Met dank aan Jasper Mulder (klik hier voor 14 filmpjes die hij verzamelde op Marketing Online)

 

 

 

Read article

Gemeentemuseum mondriaan_8

1680

Piet Mondriaan (144ste geboortedag)

Cities, Culture

maart 10, 2016

 

Invloed MondriaanZislgYhCFpcz_6

Mondriaans invloed strekt enorm veel verder dan zijn tijd en dan de schilderkunst: Overal kom je Mondrianisme tegen

 

 

 

 

 

Piet-Mondriaan

Piet Mondriaan

 

 

Een dagje te laat mag: gisteren werden we attent gemaakt op de 144ste geboortedag van Piet Mondriaan, een van de grootste kunstschilders van de twintigste eeuw .

NAAM: Piet Mondrian
BEROEP: Schilder
Geboortedatum: 7 maart 1872
STERFDATUM: 1 februari 1944
GEBOORTEPLAATS: Amersfoort, Nederland
Plaats van overlijden: New York, New York

Best bekend vanwege: De Nederlandse schilder Piet Mondriaan was een belangrijk lid van De Stijl, een kunstbeweging, en is vooral bekend om zijn non-figuratieve vormen, het zogenoemde Neoplasticisme.

 

Pieter Cornelis Mondriaan, Jr. werd geboren op 7 maart 1872 in Amersfoort, Nederland. Hij studeerde aan de Rijksakademie van Beeldende Kunsten te Amsterdam, van 1892 tot 1897. Tot 1908, toen hij begon met jaarlijkse uitstapjes naar Domburg in Zeeland, was het werk van Mondriaan naturalistisch – een vermenging van opeenvolgende op invloeden van het academische landschap- en stillevenschilderen, het Nederlands impressionisme en symbolisme. In 1909 werd een grote tentoonstelling van zijn werk (met die van Jan Sluijters en Cornelis Spoor) gehouden in het Stedelijk Museum in Amsterdam en in datzelfde jaar werd hij lid van de Theosofische Vereniging. In 1909 en 1910 experimenteerde hij met het pointillisme en vanaf 1911 was hij begonnen te werken in een kubistische stijl. Na het zien van het kubistische werk van Georges Braque en Pablo Picasso op de eerste tentoonstelling van de Moderne Kunstkring in 1911 in Amsterdam besloot Mondriaan te verhuizen naar Parijs. Daar, 1912-1914, begon hij een onafhankelijke abstracte stijl te ontwikkelen.

-mondriaan_sanders_1925

Paul F. Sanders, het echtpaar Tas, Piet Mondriaan en het echtpaar Vantongerloo in Parijs, 1925. Collectie RKD, Den Haag

 

Mondriaan was op bezoek in Nederland toen de Eerste Wereldoorlog uitbrak en dat verhinderde zijn terugkeer naar Parijs. Tijdens de oorlogsjaren in Nederland werkte hij aan het verder minimaliseren van zijn kleurpalet en stilleren tot geometrische vormen en formuleerde hij zijn niet objectieve Neoplastische stijl. In 1917 werd Mondriaan een van de oprichters van de beweging De Stijl. Deze groep met verder onder anderen Theo van Doesburg, Bart van der Leck, en Georges Vantongerloo, verbreidde haar principes van abstractie en vereenvoudiging buiten de schilderkunst en beeldhouwkunst naar de architectuur en het grafisch en industrieel ontwerpen. Mondriaans essays over abstracte kunst werden gepubliceerd in het tijdschrift De Stijl. In juli 1919 keerde hij terug naar Parijs en exposeerde hij er met De Stijl in 1923, maar trok zich terug uit de beweging nadat Van Doesburg diagonale elementen opnieuw in zijn werk opnam, rond 1925. In 1930 exposeerde Mondriaan toonde met Cercle et Carré en in 1931 trad hij toe tot Abstraction-Création.

mondriaan-3

Piet Mondriaan, Oostzijdse molen bij avond, 1907-1908, olieverf op doek

 

De Tweede Wereldoorlog dwong Mondriaan te verhuizen naar Londen en vervolgens naar New York in oktober 1940. Daar werd hij lid van de beweging van Amerikaanse abstracte kunstenaars en bleef teksten over Neoplasticism publiceren. Zijn late stijl evolueerde aanzienlijk als reactie op de stad: Victory Boogie Woogie. In 1942 was zijn eerste solotentoonstelling in de Valentine Dudensing Gallery, New York. Mondriaan stierf 1 februari 1944, in New York.

 

 

(Met dank aan Waldina)

 

 

Read article

action_moria

650

Waarom Duitsland es schaft

Culture, News, People

maart 2, 2016

Schermafbeelding 2016-03-02 om 10.31.47

Kijken we als van schrik verstijfde konijntjes in de koplampen van de aanstormende toekomst of valt er nog iets positiefs te maken van die toestroom van honderdduizenden vluchtelingen? Behalve politici die er van alles over zeggen en proberen leiding te geven aan Europa, zoals Angela Merkel die voor de tweede maal sinds korte tijd haar opwachting maakte bij Anne Will (zie uitzending via Youtube hieronder), zijn er ook wetenschappers zoals Steven Vertovec, directeur van het Max Planckinstituut voor Onderzoek naar Multi-religieuze en Mult-ethnische Samenlevingen, die al veel langer onderzoek doen naar en nadenken over migratie.  Hij is niet somber maar probeert vooral nuchter na te denken. ‘ Op de lange duur is migratie altijd goed voor de economie van een samenleving leert de geschiedenis. Het is in Duitsland een remedie tegen vergrijzing.’ De sleutel voor beleidsmakers is volgens hem aansturen op deelname van nieuwkomers, daaruit volgt taalverwerving en omarming van culturele waarden en normen.

 

 

Hier komt Vertovec wat uitgebreider aan het woord, in het Duits

http://www.wissenschaft.de/kultur-gesellschaft/gesellschaft/-/journal_content/56/12054/10297910/

In het tweede filmpje op deze site, uit 2010,  doceert professor Steven Vertovec hoe de huidige migratie in elkaar zit.

http://www.ourcommonfuture.de/dokumentation/menschenrechte-und-globale-werte/videos/

Read article

low-Auguste_Renoir_-_Pont_Neuf,_Paris_-_Google_Art_Project

899

Renoir’s 175 geboortedag, 25 februari

Culture

februari 26, 2016

Een belangrijke Impressionist

renoir-4

Pierre-Auguste Renoir was één van de beroemdste kunstenaars van de vroege twintigste eeuw. Als zoon van een kleermaker en een naaister, was Renoir van bescheiden afkomst. Hij was zesde kind, maar twee van zijn oudere broers en zussen stierven als baby’s. Het gezin verhuisde naar Parijs ergens tussen 1844 en 1846, woonde in de buurt van het Louvre. Hij bezocht een lokale katholieke school. Als tiener werd Renoir leerling bij een porseleinschilder. Hij leerde ontwerpen te kopiëren naar borden en ander servies.

Wonderfull-Renoir

Renoir, Wonderful

Het duurde niet lang totdat Renoir begon met andere vormen van decoratief schilderen om geld te verdienen. Hij nam ook gratis tekenlessen bij een door de stad gesponsorde kunstacademie, die werd geleid door beeldhouwer Louis-Denis Caillouette. Door te imiteren begon de negentienjarige Renoir met studeren en het kopiëren van een aantal van de grote werken in het Louvre. Vervolgens ging hij in 1862 naar de Ecole des Beaux-Arts. Renoir werd ook een leerling van Charles Gleyre. In de studio van Gleyre’s, raakt Renoir als snel bevriend met drie andere jonge kunstenaars: Frédéric Bazille, Claude Monet en Alfred Sisley. En via Monet ontmoette hij opkomende talenten zoals Camille Pissarro en Paul Cézanne.

Pierre-Auguste_Renoir_-_Two_Sisters_(On_the_Terrace)_-_Google_Art_Project

Renoir, Twee zusjes op een terras.

In 1864 slaagde erin Renoir toegelaten te worden tot de jaarlijkse Parijse Salon met het schilderij ‘La Esmeralda “, geïnspireerd op een personage uit Victor Hugo’s roman Notre-Dame de Paris. Het volgende jaar exposeerde hij wederom op de prestigieuze Salon, dit keer met een portret van William Sisley, de rijke vader van kunstenaar Alfred Sisley. Terwijl zijn Salonwerken hielpen zijn bekendheid in de kunstwereld te vergroten kostte het Renoir moeite in zijn levensonderhoud te voorzien. Hij zocht opdrachten voor portretten en was vaak afhankelijk van zijn vrienden, mentoren, en vaste gasten. De kunstenaar Jules Le Coeur en zijn familie waren lang pleitbezorgers van Renoir. Hij onderhield nauwe banden met Monet, Bazille en Sisley, verbleef soms bij hen of deelde hun studio’s. Hij leek geen vast adres hebben in het begin van zijn carrière.

Rond 1867 ontmoette Renoir Lise Tréhot, een naaister die zijn model werd. Ze stond model voor werken als “Diana” (1867) en “Lise” (1867). De twee raakten naar verluidt ook romantisch bij elkaar betrokken. Volgens sommige bronnen beviel ze van zijn eerste kind, een dochter genaamd Jeanne, in 1870. Renoir heeft zijn dochter nooit erkend. Hij moest in 1870 zijn carriere onderbreken toen hij werd opgeroepen voor het leger in de oorlog van Frankrijk tegen Duitsland. Hij diende bij een cavalerie-eenheid maar werd al snel ziek, dysenterie. Renoir kwam nooit in actie tijdens de oorlog, in tegenstelling tot zijn vriend Bazille die werd gedood die november van dat jaar.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Renoir, Pink Chestnut trees

Nadat de oorlog eindigde in 1871 vond Renoir uiteindelijk de weg terug naar Parijs. Hij en enkele van zijn vrienden, met inbegrip van Pissarro, Monet, Cézanne en Edgar Degas, besloten om hun werken op eigen initiatief in Parijs te laten zien in 1874 tijdens wat bekend staat als de eerste impressionistische tentoonstelling. De naam van de groep is ontstaan door de heersende kritiek die de werken afdeed als “indrukken” in plaats van voltooide schilderijen.

Monet-poppy-field-argenteuil

Monet, veld met klaprozen

Renoir gebruikte net als andere impressionisten een helder kleurenpalet voor zijn schilderijen, waardoor ze een warmer en zonniger gevoel geven. Hij gebruikte ook verschillende soorten penseelstreken. Hoewel de eerste impressionistische tentoonstelling geen succes was, vond Renoir er al snel andere beschermheren om zijn carrière vaart te geven. De rijke uitgever Georges Charpentier en zijn vrouw Marguérite kregen grote belangstelling voor de kunstenaar en nodigden hem uit voor allerlei bijeenkomsten in hun Parijse huis.

Dankzij de Charpentiers ontmoette Renoir beroemde schrijvers als Gustave Flaubert en Emile Zola. Hij ontving ook portretopdrachten van vrienden van het paar. Zijn schilderij “Mevrouw Charpentier en haar kinderen,” (1878) werd het pronkstuk van de officiële Salon het volgende jaar en bracht hem veel kritische bewondering. Met het geld van zijn opdrachten maakte Renoir verschillende inspirerende reizen in de vroege jaren 1880. Hij bezocht Algerije en Italië en bracht een tijd door in het zuiden van Frankrijk. In Napels werkte hij aan een portret van de beroemde componist Richard Wagner. Hij schilderde er ook drie van zijn meesterwerken, “Dance in the Country”, “Dans in de Stad” en “Dans in Bougival” rond deze tijd.

low-Auguste_Renoir_-_Pont_Neuf,_Paris_-_Google_Art_Project

Renoir, Pont Neuf, Parijs

Naarmate zijn roem groeide begon Renoir te settelen. Hij  trouwde met zijn oude vriendin Aline Charigot in 1890. Het echtpaar had al een zoon, Pierre, die was geboren in 1885. Aline diende als model voor veel van zijn werken, waaronder “Moeder verpleging haar kind” (1886). Zijn uitdijende gezin, met de komst van de zonen Jean in 1894 en Claude in 1901, was een bron van inspiratie voor een aantal schilderijen. Ook toen hij op leeftijd raakte bleef zijn handelsmerk de vederlichte penseelstreek om vooral landelijke en huiselijke taferelen te verbeelden.

Zijn werk viel hem zwaarder en zwaarder toen zich in het midden van de jaren 1890 reuma openbaarde, de ziekte die hem de rest van zijn leven zou plagen. In 1907 kocht Renoir een stuk grond in Cagnes-sur-Mer, waar hij een statig huis liet bouwen voor zijn gezin. Hij bleef werken, schilderen wanneer hij maar kon. Maar de reuma had zijn handen verormd. Renoir had ook een beroerte in 1912, waardoor hij in een rolstoel terechtkwam.

De wereldberoemde Renoir bleef schilderen tot zijn dood. Hij leefde lang genoeg om mee te maken dat een van zijn werken werd aangekocht door het Louvre, in 1919, een enorme eer voor elke artiest. Renoir stierf dat jaar in december in zijn huis in Cagnes-sur-Mer, Frankrijk. Hij ligt naast zijn vrouw, Aline (overleden in 1915), in haar geboorteplaats Essoyes begraven. Met zijn nalatenschap van meer dan tweehonderd kunstwerken, was Renoir inspiratie voor zo veel andere kunstenaars: Pierre Bonnard, Henri Matisse en Pablo Picasso zijn slechts een paar die van de artistieke stijl en methodes Renoir hebben geprofiteerd.

Bron: Waldina

Read article

Schermafbeelding 2016-01-02 om 11.16.18

632

Archief Vichy-regime gaat open

Culture, News

januari 2, 2016

Schermafbeelding 2016-01-02 om 11.16.18

Het einde van de oorlog is meer dan 70 jaar geleden, maar de emoties lopen hoog op in Frankrijk, omdat de regering heeft aangekondigd de archieven van de zogeheten Vichy-regering, dat samenwerkte met Nazi-Duitsland te openen.

“Het zal geen buitengewone openbaringen opleveren, maar een realistisch beeld van een complexe periode”, aldus historicus Jean-Marc Berlière. Na bestudering van een aantal van de stukken voordat ze deze week ter beschikking zijn gesteld aan het publiek, zei hij dat de documenten inzicht geven in de complexiteit van het menselijk en in de overgang van goed naar kwaad in tijden van oorlog.

Het is onwaarschijnlijk dat de Fransen delen van hun geschiedenis moeten herschrijven – overheden en onderzoekers was al toegestaan om een deel van de documenten te lezen. Maar de impact op individuen zou enorm kunnen zijn. De rol van de Franse regering onder nazi-bezetting blijft een uiterst gevoelige deel van de Franse geschiedenis. De vraag hoeveel Fransen het regime steunden is bijzonder controversieel en heeft het beeld van Frankrijk als een natie die hardnekkig verzette tegen de nazi’s aangetast.

“Hoe vaak heb ik niet archiefstukken aan mensen laten zien die in tranen uitbarsten – overweldigd door wat ze net hadden geleerd”, aldus Berlière “Sommigen die zogenaamd heldhaftige leden van de verzetsbeweging waren bleken in werkelijkheid feite … buren, rivalen of concurrenten verraden te hebben.”

“In het archief duiken betekent ook het risico te worden geconfronteerd met een waarheid die niet overeenkomt met de veronderstelde realiteit waarin men altijd heeft geleefd,” zei hij. Het omgekeerde gebeurt ook: “Ik herinner me een vrouw die ervan overtuigd was dat haar vader, een politieman, een verschrikkelijke nazicollaborateur , was geweest en die ontdekte dat haar vader was gemarteld, bestolen, en uiteindelijk gedood als vergelding door de nazi’s.”

Autoriteiten zullen in theorie nog steeds in staat zijn om het publiek te verbieden documenten in te zien die worden beschouwd als van belang zijnde voor de nationale veiligheid.

lees hier verder

Read article